ตำลึง

ตำลึง

ชื่อสามัญ : Lvy Gourd
ชื่อวิทยาศาสตร์ : Coccinia grandis Voigt
ชื่ออื่น : ภาคเหนือเรียกว่า ผักแคบ กะเหรี่ยง-แม่ฮ่อนสอนเรียกว่า แค ภาคอีสานเรียกว่า ตำนิน ภาคกลางเรียกว่า ผักสี่บาท
ถิ่นกำเนิด : แถบเอเวียตะวันออกเฉียงใต้

ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ : ตำลึงเป็นใบเถาเลื้อย มีอายุหลายปี เป็นพืชตะกูลเดียวกับบวบ น้ำเต้า และแตงกวา เถามีลักษณะกลมสีเขียว ใบเป็นใบเดี่ยวออกแบบสลับมีสีเขียว ผิวเรียบไม่มีขน รูปร่างคล้าย 5 เหลี่ยม ขอบใบเว้าลึกเป็นแฉก ปลายแผ่กว้างออกเป็น 5 กลีบ ดอกออกตรงซอกใบ
ฤดูกาล : ตำลึงแตกยอดตลอดปี ให้ผลผลิตมากในฤดูฝน
แหล่งปลูก : ตำลึงขึ้นเองตามธรรมชาติ ตามรั้วบ้าน สวน พบในทุกภาคทั่วประเทศไทย ส่วน จ.นนทบุรีเป็นแหล่งปลุกเพื่อจำหน่ายยอดอ่อน

สรรพคุณทาง ยา : ใบ มีรสเย็น ดับพิษร้อน ถอนพิษไข้ แก้แสบคัน แก้เจ็ยตา ตาแดง แก้ตัวร้อน นำมาทาถอนพิษของตำแย แก้โรคผิวหนัง ลดน้ำตาลในเลือด ตำลึงมีเส้นใยที่จับไนไตรท ได้ดี ช่วยป้องกันโรคมะเร็งและโรคหัวใจขาดเลือด นอกจากนี้ใบตำลึงยังมีมากในตำลึงช่วยบำรุงสายตา ดอก มีรสเย็น แก้คัน เมล็ด ตำผสมกับน้ำมะพร้าวทาแก้หิด
คุณค่าอาหาร : ตำลึง 100 กรัม ให้พลังงาน 35 กิโลแคลอรี ประกอบด้วยแคลเซียม 126 มิลลิกรัม เหล็ก 4.6 มิลลิกรัม วิตามินบี1 0.17 มิลลิกรัม วิตามินบี2 0.13 มิลลิกรัม เบต้า-แคโรทีน 699.88ไมโครกรัม เส้นใย 2.2 กรัม

แหล่งที่มา แสงแดด . ผัก 333 ชนิด คุณค่าอาหารและการกิน . กรุงเทพฯ : แสงแดด , 2548 .

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s