ลำไย

ลำไย

ชื่อสามัญ : Dimocarpus longan lour.
ชื่อวิทยาศาสตร์ : Longan
ชื่ออื่น : ไทยเรียก เจ๊ะเลอ ลำไย ลำไยป่า

ลักษณะทางพฤษศาสตร์ : ต้นลำไยเป็นพรรณไม้ยืนต้น มีความสูงประมาณ 10 เมตร แตกกิ่งก้านสาขาที่เรือนยอด ใบ เป็นใบประกอบแบบขนนก มีขนาดเล้ก ใบดกหนาทึบขอบใบเรียบ มีใบย่อย 2-5 คู่ มีสีเขียวเข้ม ดอก ออกเป็นช่อ ตามปลายกิ่ง หรือตรงส่วนยอดของต้น มีขนาดเล็กมีสีน้ำตาลอ่อน ผล มีรูปร่างกลม เปลือกสีน้ำตาล ภายในมีเนื้อสีขาวขุ่น น้ำ มีเมล็ด 1 เมล้ด สีดำมันผลมีรสหวาน

สรรพคุณทางยา : เนื้อลำไย นำมาดองเหล้าเก็บไว้ 10 วัน รับประทานเป็นยาบำรุง เนื้อลำไย นำมาตุ๋นน้ำตาล รับประทานเป็นยาบำรุงเลือดทำให้ผิวพรรณเปล่งปลั่งมีน้ำมีนวล ใบลำไย แก้หวัด แก้ไข้มาเลเลีย เมล้ดลำไย แก้ปวด ห้ามเลือด รักษาเกลื่อน เปลือกลำไย แก้วิงเวียนศรีษะ ดอกลำไย ช่วยในการขับนิ่ว

คุณค่าอาหาร ลำไย 100 กรัม ให้พลังงาน 109 แคลอรี่ โปรตีน 1.0 กรัม ไขมัน 0.5 กรัม คาร์โบไฮเดรท 25.2 กรัม เส้นใยอาหาร 0.4 กรัม แคลเวียม 2 มิลลิกรัม ฟอสฟอรัส 6 มิลลิกรัม เหล็ก 0.3 มิลลิกรัม วิตามินเอ 28 หน่วย วิตามินบี1 0.04 มิลลิกรัม วิตามินบี2 0.07 มิลลิกรัม ไนอะซีน 0.6 มิลลิกรัม วิตามินซี 8 มิลลิกรัม

แหล่งที่มา : เดโชดม ภัทรศัย . 36ผลไม้สมุนไพรไทย . กรุงเทพฯ : โปร-เอสเอ็มอี , 2543 .

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s