หอมใหญ่

หอมใหญ่

ชื่อสามัญ : Onion
ชื่อวิทยาศาสตร์ : Alium cepa Linn.
ชื่ออื่น : ภาคกลางเรียกว่า หอมฝรั่ง หอมใหญ่ ภาคใต้เรียกว่า หอมหัวใหญ่
ถิ่นกำเนิด : แถบเอเซียตะวันตก

ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ : หอมใหญ่เป็นพืชล้มลุก ตระกูลเดียวกับหอมแดง สูงประมาณ 30-40 ซม. ลำต้นเป็นหัวอยู่ใต้ดิน ลักษณะกลมป้อม มีเปลือกนอกบางหุ้มอยู่ เมื่อแห้งจะมีสีน้ำตาล ภายในเป็นกลาบสีขาวซ้อนกัน ดอกสีขาวหรือสีม่วงอ่อน ออกเป็นช่อกลม มีดอกย่อยเป็นจำนวนมาก ก้านช่อดอกยาวแทงออกจากลำต้นใต้ดิน
ฤดูกาล : หอมหัวใหญ่ให้ผลผลิต 2 ครั้งใน 1 ปี คือช่วงเดือนมกราคม ถึง เมษายน และช่วงเดือนพฤศจิกายนถึงกุมภาพันธุ์

คุณค่าอาหาร : หอมหัวใหญ่ 100 กรัม ให้พลังงาน 38 กิโลแคลอรี ประกอบด้วย แคลเซียม 30 มิลลิกรัม ฟอสฟอรัส 44 มิลลิกรัม เหล็ก 1.0 มิลลิกรัม วิตามินบี1 0.03 มิลลิกรัม วิตามินบี2 0.05 มิลลิกรัม วิตามินบี6 0.1 มิลลิกรัม

แหล่งปลูก : จ.เชียงใหม่ เชียงราย และกาญจนบุรี
การกิน : หัวกินเป็นผัก ใส่ในอาหารประเภทยำ ไข่เจียว และข้าวผัด ใช้เป็นส่วนประกอบในสลัดผัก อาหารประเภทสตู และซุปต่างๆ
สรรพคุณทางยา : หอมหัวใหญ่มีสารฟลาโวนอยด์ กลัยโคไซด์มีคุณสมบัติขัดขวางไขมัน ช่วยลดไขมันในเลือด ป้องกันโรคเบาหวาน โรคหัวใจ มีสารที่ช่วยขับปัสสาวะ ขับเสมหะ น้ำคั้นจากหัวหอมช่วยลดอาการอักเสบและฆ่าเชื้อแบคทีเรีย แก้พิษแมลงกัดต่อย อาการปวดบวมตามข้อ รักษาผิวหนังที่ถูกน้ำร้อนลวก

แหล่งที่มา : แสงแดด . ผัก 333 ชนิด คุณค่าอาหารและการกิน . กรุงเทพฯ : แสงแดด , 2548 .

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s